Mustafa'nın Çiçeği

ريحانة المصطفى

Mustafâ’nın Çiçeği

رَيْحَانَةُ المُصْطَفَى
Mustafâ’nın çiçeği,

أَنْتَ العُلَى فِي الوَفَا
Vefada yüceliğin ta kendisisin.

خَلْفَ الحُسَيْنِ اقْتَفَى
Hüseyin’in ardından iz sürdün,

المَجْدَ وَالعَلْيَا
Şanı ve yüceliği.

سِبْطُ النَّبِيِّ وَبَحْرُ الجُودِ إِنْ عَبَسَتْ
Nebî’nin torunu, cömertlik denizi; zaman yüzünü astığında bile.

وَفَارِسُ الفَتْحِ لَمَّا يَبْلُغِ الحُلُمَا
Henüz çocukken fetihlerin yiğit süvarisiydin.

وَالْمُمْتَطِي صَهَوَاتِ المَجْدِ مِنْ صِغَرٍ
Daha küçüklüğünden beri şan doruklarına binen,

وَالحَرْبُ تَقْذِفُ مِنْ بُرْكَانِهَا حِمَمَا
Savaş yanardağından lavlar püskürtürken bile.

حِبُّ الصَّحَابَةِ مَنْ كَمِثْلِهِمْ يَحْفَظُونَ الأَرْحَامَ وَالذِّمَمَا
Sahâbenin sevgilisi; onlar gibi akrabalık bağlarını ve ahitleri gözeten.

الرَّاكِعُ السَّاجِدُ البَدْرِيُّ أُعْطِيَةً
Rükû ve secde eden Bedir ehli; bir lütuf olarak…

لَمَّا وَعَى فَضْلَهُ فَارُوقُنَا قَسَمَا
Fârûk’umuz onun faziletini anlayınca yemin etti.

وَمَا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ خِلاَفَتَهُ إِلَّا انْحَنَى مُرْهَفَ الوِجْدَانِ وَابْتَسَمَا
Ebû Bekir onu halifeliğe layık görünce, hassas gönlüyle eğildi ve tebessüm etti.

وَقَالَ قَوْلَةَ إِجْلاَلٍ وَمَرْحَمَةٍ
Hürmet ve merhametle şöyle dedi:

قَرَابَةُ المُصْطَفَى أَوْلَى بِنَا رَحِمَا
Mustafâ’nın yakınları bizim için akrabalık bakımından daha evlâdır.

تِلْكُم مَنَاقِبُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ فَمَا لِلْمُسْلِمِينَ أِحَالُوا أَلْفَهُمْ أَلَمَا
İşte Nebî’nin ashâbının faziletleri; Müslümanlar onların sevgisini nasıl terk edebilir?

مُصَاهَرَاتٌ وَأَنْسَابٌ وَتَسْمِيَةٌ
Sıhriyetler, nesep bağları ve isimler…

وَرَحْمَةٌ جَلَّ مَنْ سَمَّاهُمُ رُحَمَاء
Ve merhamet; onları “merhametliler” diye adlandıran ne yücedir.

تَأَلَّقُوا فِي رُؤَى الأَخْلاَقِ كَوْكَبَةً
Ahlâk ufkunda bir yıldız kümesi gibi parladılar.

وَإِنْ شَدَّ البَأْسُ كَانُوا لِلْعِدَا رُجُمَا
Savaş kızıştığında ise düşmanlara atılan yıldızlar oldular.